توکن‌های کاربردی، و چرا این برچسب هیچ چیز را ثابت نمی‌کند

هر پروژه‌ای توکنش را توکن کاربردی می‌خواند. این برچسب تقریباً بی‌معناست، و ارزش دارد بفهمیم چرا.

برچسب چه ادعایی می‌کند

ادعا این است که این توکن سفته‌بازی نیست، کاری انجام می‌دهد. کارمزد می‌پردازد، دسترسی می‌دهد، یا حق رأی می‌دهد.

این ادعا کمی وزن دارد. ثابت کردن مال بودن چیزی که کاربرد واقعی دارد آسان‌تر است، و توکنی که کار واقعی می‌کند دلیلی برای وجود دارد جز اینکه دوباره به کس دیگری فروخته شود.

چرا این‌قدر کم ثابت می‌کند

توکن آوه کاربرد واقعی و کارا دارد. دارندگانش پروتکل را اداره می‌کنند و می‌توانند آن را در یک صندوق ایمنی استیک کنند که پشتوانهٔ سیستم است. دقیقاً همان‌طور که تبلیغ شده کار می‌کند.

با این همه از بررسی ما رد می‌شود.

دلیلش وقتی ببینید ساده است. کاربرد به شما می‌گوید توکن کاری انجام می‌دهد. به شما نمی‌گوید آن کار جایز است یا نه. کاربرد آوه اداره کردن یک بازار نرخ سود است.

دو پرسش

آیا کاربرد واقعی است؟ آیا می‌توانید نام ببرید این توکن امروز چه کاری انجام می‌دهد که بدون آن ممکن نیست؟ نقشهٔ راهی که کاربرد آیندهٔ اکوسیستم را وعده می‌دهد کاربرد نیست.

آیا کسب‌وکار جایز است؟ اگر پروتکل از وام‌دهی با سود، از قمار، یا از هر کار ممنوعی درآمد دارد، توکن همان را به ارث می‌برد، هر قدر هم خوب کار کند.

بیشتر توکن‌ها در پرسش اول رد می‌شوند. شمار قابل توجهی از آن می‌گذرند و در پرسش دوم رد می‌شوند.

حاکمیت خودبه‌خود کاربرد نیست

رأی دادن دربارهٔ یک پروتکل جایز کارکردی واقعی است. رأی دادن دربارهٔ یک بازار نرخ سود شما را در تعیین آن نرخ‌ها شریک می‌کند.

چطور در پنج دقیقه بررسی کنید

مستندات پروژه را پیدا کنید و صفحه‌ای را بجویید که می‌گوید توکن برای چیست. اگر آن صفحه تنها از حاکمیت، پاداش استیکینگ و کاربرد آینده حرف می‌زند، توکنی یافته‌اید که امروز کارکردی ندارد.

سپس بفهمید درآمد پروتکل از کجا می‌آید. اگر جواب اختلاف قیمت در معاملات است، این کارمزد یک خدمت است. اگر جواب فرق میان آنچه قرض‌گیرندگان می‌پردازند و آنچه سپرده‌گذاران می‌گیرند است، این حاشیهٔ سود است، و حکم از همین نتیجه می‌شود، توکن هر طور رفتار کند.

در یک جمله: کاربرد باید یعنی توکن کاری لازم انجام می‌دهد، درون کسب‌وکاری که خودش جایز است، و برچسب به‌تنهایی هیچ‌کدام را ثابت نمی‌کند.