آیا میمکوینها حلالاند؟ دوجکوین قبول میشود، پپه نه
میمکوینها خودبهخود حرام نیستند، و حکمهای خود ما دربارهٔ سه نمونهٔ مشهورشان همین را نشان میدهد. دوجکوین حلال است. شیبا اینو حلال است. پپه حرام است.
سه توکن، یک دسته، دو جواب متفاوت. یعنی برچسب این دسته هرگز خودش حکمی نداشت.
ماژول رایگان
استدلال را خودتان بسنجید. دوازده درس رایگان دربارهٔ ربا، غرر و میسر در ارز دیجیتال، به زبان انگلیسی. کارت لازم نیست.
استدلالی که همه میآورند
از یک مسلمان بپرسید آیا میمکوینها حلالاند، معمولاً نسخهای از این جواب را میشنوید: هیچ کاربردی ندارند، پس خریدنشان قمار است.
این جمله دو ادعای جدا را یکجا بستهبندی میکند و امیدوار است شما آنها را از هم جدا نکنید. یکی اینکه بیکاربرد بودن مانع است. دیگری اینکه سفتهبازی میسر است. هر دو باید سنجیده شوند، و هیچکدام به شکلی که معمولاً گفته میشود از این سنجش سالم بیرون نمیآید.
بیکاربرد بودن حرمت نمیآورد
در هیچ جای فقه شرطی نیست که چیزی برای مالک شدن و فروخته شدن باید سودمند باشد.
مردم تمبر، چاپ نخست کتابها، تسبیح، شمشیرهای قدیمی و کفشهای کمیاب جمع میکنند. هیچکدام از اینها حرام نیست، و هیچکس تا حالا از یک مجموعهدار نخواسته پیش از خریدن یک تمبر پستی سال ۱۹۱۸ کاربردش را ثابت کند. آنچه در فقه اسلامی مال بودن را ثابت میکند تقوّم است، یعنی ارزش مشروع، و تقوّم با عُرف ثابت میشود، یعنی آنچه یک جامعه واقعاً ارزشمند میداند.
ارزشی که از عُرف میآید باز هم ارزش است. این همان اصلی است که در وهلهٔ اول دفاع از بیتکوین را ممکن کرد، و نمیتوانید آن را برای یک دارایی به کار ببرید و از دارایی دیگری دریغ کنید چون تصویرش را مسخره میدانید.
پس توکنی با عرضهٔ ثابت، بدون سهم تیم و بدون وعدهٔ بازده، در هیچ جای ساختارش ربا، قرض یا شرطبندی ندارد. چیزی در عقد نیست که حرامش کند. شوخی بودن عیب نیست.
چرا دوجکوین قبول میشود
دوجکوین مردم را غافلگیر میکند، و نباید بکند.
در دسمبر ۲۰۱۳ بهعنوان تقلیدی طنزآمیز از بیتکوین عرضه شد، و بعد بیسروصدا به یک شبکهٔ پرداخت واقعی تبدیل شد. لایهٔ اول خودش را با اثبات کار (proof of work) اجرا میکند و از ۲۰۱۴ همراه با لایتکوین استخراج ادغامی میشود. انتشارش ثابت است: ۱۰ هزار دوجکوین در هر بلاک با زمان بلاک یکدقیقهای، یعنی تقریباً ۵٫۲۵ میلیارد در سال، برای همیشه، با برنامهای که هیچکس بدون اجماع نمیتواند تغییرش دهد.
بررسی را روی آن اجرا کنید و چیزی برای گیر کردن پیدا نمیشود. زیرساخت بیطرف و همهمنظوره در لایهٔ اول. وسیلهٔ مبادله، بدون قراردادهای سوددار و بدون بازده بومی، در لایهٔ دوم. توکنی با عرضهٔ مشخص، قابل نگهداری شخصی و قابل انتقال، که میلیونها نفر آن را ثروت میدانند، در لایهٔ سوم.
دوجکوین یک شبکهٔ پرداخت است که سگی رویش است. سگ بخشی از ارزیابی نیست.
چرا شیبا اینو قبول میشود
این یکی توضیح بیشتری میخواهد، چون شیبا اینو بهعنوان توکنی شروع شد که واقعاً هیچ چیزی پشتش نبود.
نیمی از عرضه بدون درخواست برای ویتالیک بوترین فرستاده شد. در می ۲۰۲۱ او ۴۱۰ تریلیون از آنها را، یعنی نود درصد آنچه به او داده شده بود، سوزاند و باقی را به کمکهای کرونای هند بخشید. همین یک کار بزرگترین خطر تمرکز را که این توکن داشت از میان برد، و این ارزش توجه دارد، چون تمرکز همان چیزی است که بیشتر میمکوینها را رد میکند.
آنچه پس از آن آمد دلیل قبول شدنش است. شیباریوم (Shibarium)، لایهٔ دوم این اکوسیستم، در اگست ۲۰۲۳ راهاندازی شد، و ShibaSwap بهعنوان یک صرافی غیرمتمرکز کار میکند. هر دو کارمزد تراکنش میگیرند، و کارمزدی که بابت خدمتی انجامشده گرفته شود اجرت است، مزدی جایز، نه ربا.
یک هشدار را میخواهم همینجا بگذارم، نه اینکه پنهانش کنم. نگه داشتن SHIB با استفاده از هر محصولی که کنارش ساخته میشود یکی نیست. بررسی دربارهٔ دارایی حکم میدهد. هر چیزی را که اکوسیستم بعداً عرضه کند از پیش تأیید نمیکند، و اگر محصول بازدهداری درونش پیدا شود که بابت قرض سود بدهد، آن محصول جداگانه داوری میشود.
چرا پپه قبول نمیشود
پپه در اپریل ۲۰۲۳ بدون کاربرد مشخص، بدون نقشهٔ راه، بدون فعالیت تجاری و بدون درآمد عرضه شد. اسناد خودش همین را میگویند، و امروز هم هیچکدام از اینها را ندارد.
مدتی همهاش همین بود، و حکم ما مشکوک بود نه حرام. این تفاوت مهمتر از آن است که بیشتر خوانندگان فکر میکنند.
مشکوک یعنی نتوانستیم چیزی را ثابت کنیم. در پپه آن چیز شرط کاربرد مشروع بود: هیچ سازوکاری برای محکوم کردن نبود، و چیزی هم برای توصیف کردن نبود، که آن را به غرر نزدیکتر میکرد تا به میسر. بیع به موضوعی مشخص نیاز دارد. وقتی توصیف صادقانهٔ آنچه خریدهاید «توکنی که وجود دارد» باشد، موضوعی به شما داده نشده است.
حرام یعنی چیزی پیدا کردیم و میتوانیم نامش را ببریم. وقتی در سپتمبر ۲۰۲۶ پپه را دوباره بررسی کردیم، توانستیم. در اگست ۲۰۲۳، اعضای پیشین تیمش حدود ۱۶ تریلیون توکن پپه را از کیف پول چندامضایی پروژه بیرون بردند. آن توکنها مال پروژه بود، و کسانی که کلیدها به آنها سپرده شده بود آنها را برداشتند. این تصاحب مستند، پروژه را در لایهٔ کسبوکار رد میکند، و رد شدن در هر یک از لایهها یعنی رد شدن دارایی. پپه حرام است.
ببینید چه چیزی این کار را کرد. نه قورباغه، و نه نبودن نقشهٔ راه بهتنهایی. کسانی که عرضه را در دست داشتند.
میمکوینها در واقع کجا رد میشوند
تقریباً همیشه اینجا، و تقریباً هرگز به خاطر شوخی بودن.
عرضهای که تیم میتواند بیشترش کند. وقتی تابع ضرب (mint) هنوز در قرارداد فعال است، مقداری که خریدهاید همان مقداری نیست که وجود خواهد داشت. سهم شما در لحظهٔ فروش نامعلوم است.
تمرکز. اگر ده کیف پول بیشتر توکنهای در گردش را داشته باشند، شما وارد یک بازار نمیشوید. از کسانی میخرید که هر وقت بخواهند میتوانند آن را تمام کنند، و آنها این را میدانند و شما نمیدانید.
سهمهای اعلامنشدهای که بعداً آزاد میشوند. دورهٔ قفلی که کسی به شما نگفته، شرطی از فروش است که از شما پنهان شده است.
تابعی در قرارداد که جلوی فروش را میگیرد. به نام جلوگیری از رباتها به شما فروخته میشود، و معنایش این است که یک طرف میتواند پس از پرداخت شما، دارایی را غیرقابل انتقال کند.
اینها شوخی نیستند. شرطهای نامعلومیاند که درون خرید شما نشستهاند، و هر کدام بهتنهایی کافی است.
دوران لانچپدها اوضاع را بدتر کرد
از وقتی pump.fun در جنوری ۲۰۲۴ روی سولانا باز شد، ساختن یک توکن چند دالر هزینه دارد و کمتر از یک دقیقه طول میکشد. صدها هزار توکن ساخته شدهاند. اکثریت بزرگ آنها پس از روز اول دیگر هرگز معامله نمیشوند.
سازوکار ارزش نگاه کردن دارد، چون این ساختار کاری با شما میکند. یک منحنی پیوندی (bonding curve) قیمت توکن را بر اساس اینکه تا آن لحظه چقدر خریده شده تعیین میکند، سازنده اغلب نخستین موقعیت را دارد، و پلتفرم از هر معامله سهمی برمیدارد، چه توکن زنده بماند چه نه. خانه در هر حال پولش را میگیرد.
خود خرید را باطل نمیدانم. شما واقعاً توکنی میگیرید و واقعاً مالکش هستید. اما وقتی تنها سازوکار سود کردن شما، خریدارانی است که پس از شما میآیند، و هیچ داراییای زیرش چیزی تولید نمیکند، شما به مرز میسر خیلی نزدیکتر از یک دارندهٔ دوجکوین هستید، و فکر میکنم بیشتر مردم وقتی کلیک میکنند این را میدانند.
بعد هم نوبت این است که چطور میخرید
دیدید روز پنجشنبه چهارصد درصد بالا رفته است. کسی در یک گروه چت که نیمهاعتمادی به او دارید گفت هنوز زود است. ساعت سه بامداد خریدید، بیآنکه حتی یک چیز دربارهٔ قرارداد بخوانید.
صادق باشید که آن چه بود. شما یک دارایی را ارزیابی نکردید. حدس میزدید یک جمعیت قدم بعدی را چطور برخواهد داشت.
این از نظر عقد میسر نیست، و آن را میسر نمینامم، چون عقد یک بیع درست است و فقه باید از عقد پیروی کند. اما ثروت هم برای این نیست. علما همیشه «جایز» و «عاقلانه» را از هم جدا نگه داشتهاند، و فاصلهٔ میان این دو واژه همان جایی است که بیشتر مسلمانان پولشان را در این بازار از دست میدهند.
چهار چیزی که پیش از خرید باید بررسی کنید
پراکندگی دارندگان را در یک بلاکاکسپلورر نگاه کنید. رایگان است و دو دقیقه وقت میگیرد.
بررسی کنید آیا قرارداد هنوز میتواند ضرب کند. بررسی کنید آیا میتواند جلوی انتقال را بگیرد. بررسی کنید تیم چه چیزی برای خودش نگه داشته و کی آزاد میشود.
اگر ده کیف پول بزرگ بیشتر عرضه را دارند، همانجا دست بکشید. هیچ چیز دیگری که پیدا کنید این را درست نمیکند.
و اگر نمیتوانید به این چهار پرسش جواب دهید، میمکوین حلالی پیدا نکردهاید. یک میمکوین نامعلوم پیدا کردهاید.
خب، آیا میمکوینها حلالاند
برخی هستند و برخی نیستند، و آنهایی که رد میشوند به دلیلی که به شما گفتهاند رد نمیشوند.
دوجکوین قبول میشود چون یک شبکهٔ پرداخت فعال زیرش است، با برنامهٔ عرضهای که هیچکس آن را کنترل نمیکند. شیبا اینو قبول میشود چون اکوسیستمش برای خدمات واقعی کارمزد واقعی میگیرد. پپه رد میشود چون افراد درونی داراییهای پروژه را که مال آنها نبود برداشتند، و حتی پیش از آن هم چیزی برای توصیف کردن نبود، و فروختن «هیچ چیز مشخص» بیعی نیست که شریعت آن را بیاشکال بپذیرد.
سفتهبازی پیرامون یک دارایی با عیبی درون دارایی یکی نیست. مردم روی طلا و ملک هم قمار میکنند، و هیچکس به خاطر رفتار بد برخی معاملهگرانش طلا را حرام اعلام نکرده است.
توکن را بررسی کنید، نه نمادش را. بعد پرسش جداگانه را از خودتان بپرسید که آیا خریدن آن استفادهٔ عاقلانهای از پولی است که الله به شما سپرده، و صادقانه جوابش را بدهید، چون بررسی هرگز قرار نبود به جای شما به آن جواب بدهد.

